Urlop na żądanie
Zgodnie z nazwą „urlop na żądanie", to pracownik, a nie pracodawca, decyduje o wykorzystaniu i terminie tego urlopu. Z tego powodu nie umieszczasz 4 dni urlopu na żądanie w planie urlopów.
|
Zdaniem SN:
„Pracownik powinien zgłosić wniosek o udzielenie urlopu na żądanie najpóźniej w dniu rozpoczęcia urlopu, ale przed rozpoczęciem swojego dnia pracy (przed godziną, od której powinien pracować według obowiązującego go rozkładu czasu pracy). Nie jest również wykluczone, że sposób udzielania urlopów na żądanie (...) zostanie ustalony u danego pracodawcy (albo w określonym zakładzie pracy) w drodze zwyczaju, pewnej praktyki, stosowanej faktycznie przez pewien czas w jednakowym stopniu w odniesieniu do wszystkich pracowników."
wyrok SN z15 listopada 2006 r., I PK 128/06, (OSNP 2007 nr 23-24, poz. 346)
|
Urlop na żądanie to nie urlop dodatkowy!
Urlop na żądanie nie jest dodatkowym urlopem, jaki przysługuje pracownikowi. Jest jedynie szczególnym sposobem wykorzystania nie więcej niż 4 dni z przysługującego pracownikowi urlopu, czyli z 20 lub 26 dni (a w przypadku zatrudnienia np. na 1/2 etatu - z 10 lub 13 dni). Oznacza to, że pracownik może wykorzystać urlop na żądanie tylko wówczas, gdy nabył już prawo do urlopu wypoczynkowego i urlopu tego jeszcze w całości nie wykorzystał.
Urlop na żądanie nie przechodzi na następny rok
Pracownik może wykorzystać urlop na żądanie tylko w danym roku kalendarzowym. Jeśli spośród przysługującego mu urlopu wypoczynkowego nie wykorzysta urlopu na żądanie do końca roku kalendarzowego, traci możliwość wykorzystania urlopu w tym szczególnym trybie. Może go wykorzystać w roku przyszłym, ale jako zwykły urlop zaległy (z możliwością wykorzystania po 31 marca - patrz poniżej). Dni niewykorzystanego urlopu na żądanie zwiększą więc wymiar zwykłego urlopu wypoczynkowego pracownika w następnym roku.
Uwaga! Zgodnie z interpretacją inspekcji pracy, jeśli pracownik nie wykorzystał całego urlopu na żądanie z poprzedniego roku, może go wykorzystać nie do 31 marca (jak pozostałe dni urlopu), ale aż do końca kolejnego roku kalendarzowego - choć nie będzie to już urlop na żądanie.
Przykład
Pracownik nie wykorzystał w 2007 roku 6 dni urlopu, w tym 4 dni urlopu na żądanie. W związku z tym, pracodawca nakazał mu wykorzystanie 2 dni zaległego urlopu do 31 marca, nie mógł jednak nakazać mu wykorzystanie 4 dni, które w poprzednim roku były urlopem na żądanie. Te 4 dni pracownik może wykorzystać do końca 2008 roku, choć już jako zwykły urlop, a nie urlop na żądanie (w 2008 roku przysługują mu bowiem kolejne 4 dni urlopu na żądanie).
|
Czy 4 dni urlopu na żądanie należy rozumieć jako 4 dni x 8 godzin, czyli 32 godziny, czy też jako 4 dni nieobecności pracownika w pracy?
Przepis nie stanowi tego wprost, ale należy przyjąć, że pracownik w trakcie roku kalendarzowego może żądać urlopu w wymiarze 4 x jego wymiar godzinowy czasu pracy w 4 dni, na jakie zażądał urlopu.
|
Podstawa prawna:
